بریکس برای ایران فقط ارز محلی نیست؛ گلوگاه واقعی پرداخت و پروژههای سرمایهپذیر است
عضویت ایران در بریکس زمانی اثر اقتصادی دارد که پرداخت، تسویه، تأمین مالی و پروژههای سرمایهپذیر از سطح بیانیه به زیرساخت واقعی تجارت تبدیل شوند.
تحریریه بازار ایران بر اقتصاد داخلی، ارز و طلا، بانک و پرداخت، مسکن و خودرو تمرکز دارد و برای دادهها و مقررات تا حد امکان به منابع رسمی و قابلبررسی ارجاع میدهد.
عضویت ایران در بریکس زمانی اثر اقتصادی دارد که پرداخت، تسویه، تأمین مالی و پروژههای سرمایهپذیر از سطح بیانیه به زیرساخت واقعی تجارت تبدیل شوند.
نفت ESPO روسیه برای نخستین بار از آوریل از ۱۲۰ دلار عبور کرده و پریمیوم آن نسبت به برنت به رکورد رسیده است؛ تقاضای چین و اختلال عرضه خاورمیانه عامل اصلی این جهشاند.
طلا با کاهش قیمت نفت و کمتر شدن نگرانی تورمی به بالاترین سطح یک هفته اخیر رسید، اما دلار قوی و نرخهای بهره بالاتر هنوز جلوی جهش بزرگتر را گرفتهاند.
افزایش همزمان قیمت انرژی و هزینه پول، ریسک دورهای از تورم بالا و رشد ضعیف را بیشتر کرده است. هنوز رکود تورمی قطعی نیست، اما چند شاخص مهم در همان جهت حرکت میکنند.
درخواست بیمه بیکاری آمریکا به ۱۹۶ هزار رسید، اما نشانههای بازار مسکن یکدست نیست. اقتصاد آمریکا فعلاً از نظر اشتغال مقاوم است، در حالی که بخشهای حساس به نرخ بهره فشار بیشتری تحمل میکنند.
رویترز گزارش داده سه ایستگاه پمپاژ خط لوله شرق-غرب عربستان در حمله اخیر آسیب دیدهاند. این خط لوله برای دور زدن تنگه هرمز اهمیت دارد و آسیب آن ریسک بازار نفت را پیچیدهتر میکند.
بانک انگلستان نرخ بهره را روی ۳.۷۵ درصد نگه داشت، اما سه عضو خواهان افزایش آن بودند. پیشبینی تورم بالای ۴ درصد نشان میدهد فشار انرژی دوباره مسیر سیاست پولی را تغییر داده است.
مدیرعامل هیوندای میگوید بدون موانع تجاری، خودروهای چینی میتوانند بازار آمریکا را هم مانند اروپا تحت فشار قرار دهند. مسئله فقط قیمت پایینتر نیست؛ سرعت نوآوری و زنجیره تأمین هم تغییر کرده است.
بانک مرکزی ژاپن نرخ بهره را به ۱.۲۵ درصد رساند؛ بالاترین سطح در ۳۱ سال. با این حال، ین تضعیف شد چون بازار از لحن تصمیم، مسیر تهاجمیتری برای افزایش نرخها برداشت نکرد.
قیمت نفت برای سومین روز کاهش یافت، اما برنت همچنان بالای ۱۰۰ دلار است. مسئله اصلی بازار دیگر فقط قیمت امروز نیست؛ اطمینان از بازگشت واقعی جریان نفت و کاهش ریسک مسیرهای صادراتی است.