رکود مسکن قیمت را پایین نیاورد؛ رشد ۱۰۶ درصدی مصالح چه چیزی را توضیح میدهد؟
بازار مسکن ایران با یک تناقض آشنا روبهروست: معاملات کم شده و قدرت خرید خانوارها پایین آمده، اما قیمتها هم بهسادگی کاهش پیدا نمیکنند.
اقتصادآنلاین در گزارشی تازه به رشد ۱۰۶ درصدی قیمت مصالح ساختمانی اشاره کرده؛ عاملی که هزینه تولید را بالا نگه میدارد و مانع کاهش جدی قیمت تمامشده میشود.
چرا رکود الزاماً به افت قیمت منجر نمیشود؟
در بازاری که فروشنده تحت فشار فوری برای نقد کردن دارایی نیست، کاهش تقاضا میتواند ابتدا تعداد معاملات را کم کند، نه لزوماً قیمت پیشنهادی را.
از سمت عرضه هم سازنده با هزینه زمین، مصالح، دستمزد، عوارض و تأمین مالی روبهروست. وقتی این هزینهها بالا میروند، فضای کاهش قیمت برای واحدهای نوساز محدود میشود.
اثر روی خریدار چیست؟
نتیجه میتواند یک دوره طولانی «رکود تورمی» در مسکن باشد: قیمت بالا میماند، اما تعداد معامله پایین است. در چنین شرایطی، فاصله میان درآمد خانوار و قیمت خانه بیشتر میشود.
ساختوساز هم ممکن است کندتر شود
اگر سازنده نتواند هزینه بالاتر را در قیمت فروش جبران کند، انگیزه شروع پروژه جدید کاهش مییابد. کاهش عرضه جدید در بلندمدت میتواند خود به مانعی برای تعدیل قیمت تبدیل شود.
چه چیزی میتواند معادله را عوض کند؟
کاهش پایدار هزینه ساخت، دسترسی بهتر سازندگان به تأمین مالی و افزایش قدرت خرید خانوارها مهمتر از افت مقطعی تعداد معاملاتاند. بدون تغییر در این متغیرها، رکود بهتنهایی تضمینی برای ارزان شدن مسکن نیست.